من...دختر روزای تنهایی

من...دختر روزای تنهایی
با هر عذاب تازه جنگیدم
از غصه فردا نگو با من
روزای از این بدترم دیدم

تا مرز وحشت
تا جنون رفتم
از ترس دیوونه شدن
کم نیست

تو اومدی و من
بغیر از تو
چیزی بجز تصویر
یادم نیس

تو اومدی
تا فکر روزای
تلخ گذشته
از سرم واشه

من ضربه خوردم
تا قوی ترشم
فردای من
میتونه زیباشه

هر اتفاقی که برااام افتاااد
شاااید دلیل محکمی داااره
وقتی ورق برررگرده میبینی
این زندگی به من بددهکاااره

باید منو باورکنی تا عشق
سقف امیدو و ارزو باشه
با مرحم دست تو میتونه
زخم عمیق من مداواشه




فاطماگل


شعر=حرف دل من