! ای دل کوچک من... غصه نخور... تو خدایی داری... که بزرگ ا

! ای دل کوچک من... غصه نخور... تو خدایی داری... که بزرگ است؛بزرگ... و به قول سهراب: در همین نزدیکیست... ای دل کوچک من... بگذار غم و غصه ببارد... شاید...شاید اینبار خدا میخواهد که پس از بارش غم... و پس از خواندن نامش هردم... آسمان دل تو صاف شود و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود... شاید اینبار خدا میخواهد که خودش چتر تو باشد... که بمانی... نروی ودگربار نگویی:"سهراب" قایقت جادارد؟!