حوضه آبریز دریاچه .....بخش ششم

حوضه آبریز دریاچه .....بخش ششم

حوزه آبریز دریاچه زریوار با وسعت تقریباً [3]148 کیلومتر مربع در بخشی از 3 شیت نقشه توپوگرافی 50000/1 شامل : نقشه مریوان به شمار 5261 ، نقشه نی به شمار 5260 و نقشه چناره به شمار 5261 گسترده شده سات . این حوضه به صورت دو دشت عمود بر هم شکل گرفته است که اطراف آنرا کوهستانهای در سازندهای فلیشی کرتاسه احاطه کرده اند. خط الرأس بخشی از این کوهستانها خط تقسیم آب حوضه دریاچه زریوار است . درشمال و مشرق خط تقسیم آب از داخل دشت می گذرد(نقشه ژئومرفولژی حوضه) کوهستان غربی امتدادی شمال غربی – جنوب شرقی دارد. که دامنه های شرقی آن وسیله دره های متعدد کوچک تا بزرگی شیا شده و فاضلاب های آن به دریاچه زریوار ختم می شوند. اما در شمال شرقی و جنوب غربی حوضه آبریز ، بر اثر شدت فرسایش امتداد ساختمانی کوهستانها نقش خود را از دست داده و به صورتی بی نظم و بسیار ناهموار در حاشیه حوضه را تشکیل می دهند. بخشی از این کوهستانها حوزه آبخیز ناهموار در حاشیه حوضه را تشکیل می دهند. بخشی از این کوهستانها حوزه آبخیز رود تازه آباد را تشکیل می دهند که بزرگترین رود آبدار دریاچه زریوار را به وجود آورده و از سمت جنوب شرقی پس از عبور از جنوب شهر مریوان به نی زارهای دریاچه ختم می شود.

متوسط باران سالیانه شهرستان مریوان براساس یک آمار 15 ساله حدود 885 میلی متر محاسبه شده است. با توجه به 1478 کیلومتر مربع حوزه آبخیز دریاچه حجم باران سالیانه کمی بیش از 130 میلیون متر مکعب میباشد. براساس همین آمار حجم تبخیر سالیانه 530 میلی متر برآورده شده است . بنابراین حجم کل تبخیر در حدود 78 میلیون متر مکعب تخمین زده شده است . در نتیجه حجم تغذیه سالیانه آب دریاچه کمی بیش از 52 میلیون متر مکعب خواهد بود . چنانچه حجم حداقل آب دریاچه 32 میلیون متر مکعب باشد ، سالیانه حداقل حدود 20 میلیون متر مکعب آب از طریق رود زریوار از دریاچه خارج می شده است.

حال می توان با محاسبه حجم حداکثر امکان تجمع آب در پشت سد دریافت که آیا با تغذیه سالیانه 2 میلیون متر مکعب آب چه مدت زمانی برای پر شدن سد افزایش حجم آب را می توان به صورت سالیانه نیز اندازه گیری نمود. اگر افزایش حجم آب سالیانه کمتر از 20 میلیون متر مکعب باشد. مفهوم این خواهد بود که چشمه های کف دریاچه تحت تأثیر افزایش ارتفاع و بنابراین افزایش فشار قادر به تخلیه حجم آب معمولی خود نیستد و چه بسا که مسیر تخلیه آب تغییر کند و موجودیت دریاچه نیز بخطر بیفتد.

 ارتفاع ساحل دریاچه در اثنای پرآبی 1284 متر است و خط ارتفاعی 1300 متر مرز بین کوه و دشت را تشکیل می دهد . ارتفاع متوسط شهر مریوان در حدوده 1320 متر است و مرتفع ترین قله حوزه آبخیز دریاچه به ارتفاع 2140 متر در مغرب روستای نی و در کوه میر حامی قرار دارد.

موقعیت ارتفاعی دریاچه و قرارگیری در یک منطقه کوهستانی و سردسیر باعث می شود که سطح دریاچه در فصل زمستان یخ زده و برای مدتی دریاچه از یخ پوشیده شود.