بسم الله

بسم الله

کار فرهنگی دشمن مادی سازی و نتیجتا عادی سازیه که بخش اعظمش رو با جنگ رسانه ای تامین میکنه


وقتی روح نفی میشه و ذهن رو بجای روح مطرح میکنن

جهان آخرت توهم و دنیا فرصت لذت جویی و کامیابی خونده میشه

و نهایتا هدف خالق بزرگ از آفرینش این مجموعه ی عظیم زیر سوال میره

گناه و بخصوص تظاهر علنی به گناه نه تنها موجب سرشکستگی بلکه نشان باصطلاح روشنفکری و آزاد اندیشی میشه.
امر بمعروف و نهی از منکر مورد استهزا قرار میگیره و هزار برچسب مورد تایید عوام میخوره

عادی سازی یعنی بی توجهی به احکام و اعتقادات الهی

هرکس با عقل خودش اگرچه کوتاه و منحرف و ناقص اعتقادی برای خودش داشته باشه و خیال کنه جریان مرگ و زندگی و برزخ و قیامتش به همون نسبت تغییرحال پیدا میکنه
ینی اگر به این نتیجه(که گمان نمیکنم به خودش زحمت فکر رو هم داده باشه)رسیده که زندگی ما منحصر به دنیاست پس طبق همین عقیده یقینا قیامتی وجود نخواهد داشت!

دینی و خدایی برای خود دست و پا میکنند که وجود خارجی نداره (بت پرستی مدرن)

و اما

مساله ی دیگه جذب حداکثریه
سوال تا چه حد و به چه قیمت؟

مسلما باید شاخصهایی تعریف بشه در غیر اینصورت به بهانه جذب، عده ای دانسته و ندانسته از اصول عدول میکنند
جای اصل و فرع عوض میشه. یا بطور کل، اصول در بدنه ی نظام فکری دچار استحاله و نابودی میشه.

چارچوب و اسکلت اعتقادات در هم فرو می ریزه
و عملا از اون نظام فکری که قرار بود هر عضوش پرچمی رو بلند کنه چیزی باقی نمی مونه
جز صحنه ی غم انگیز یه پادگان جنگ زده با بیرقهای دریده و پشته ی تلفات!