بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
غافل از آن که بهشت اصلاً پیر ندارد که کسی سیّد پیران آن باشد!
بنابراین، سیّد جوانان بهشت، یعنی: بزرگ و آقای تمامی اهل بهشت که همگی جوان می‌باشند.
نکته : در این حدیث بیان نشده که آن دو بزرگوار، در سنین جوانی به شهادت رسیده‌اند، بلکه تصریح شده که سیّد جوانان اهل بهشت می‌باشند؛ یعنی: به سیّدی، بزرگی و آقایی آنان بر جوانان اهل بهشت اشاره دارد.
حال اگر مقصود از جوانان را فقط کسانی بدانیم که در سنین جوانی و در حال ایمان و عمل صالح درگذشته‌اند که اهل بهشت شده‌اند، اشاره به جوانانی دارد که با پیروی از امام حسن مجتبی و سید الشهداء علیهما السلام، به این مقامات و درجات رسیده‌اند.
اینان جوانانی هستند که علم، کیاست، سیاست، اخلاق و حلم امام حسن علیه السلام، و شجاعت، ذلّت ناپذیری و قیام امام حسین علیه السلام علیه ظلم و ظالم را نقشۀ راه و سرمشق خود در زندگی قرار داده‌اند.
با اندک توجهی به جوانان عصر و سرزمین خود، این معنا برای ما روشن‌تر می‌شود. سیّد، بزرگ، آقا، فرمانده، ولیّ امر و رهبر این همه جوانان مبارز و مجاهد در راه خدا - این همه رزمنده در جبهه و پشت جبهه در دوران جنگ تحمیلی - این همه مدافعان حرم و مجاهدان و شهدای امنیّت - و این مردم مسلمان و انقلابی، چه کسانی بوده و هستند؟!
همه از یک سو با شعار و سربند، یا علی، یا فاطمه، یا حسن، یا حسین (علیهما السلام) در میادین جنگ‌های نرم و سخت حاضر شده و می‌شوند و همگی محبّ، فرمانبر و مطیع امام خمینی رحمة الله علیه و امام خامنه‌ای حفظه الله می‌باشند که هیچ‌کدام جوان نیستند.(ادامه دارد...)