تکیه کلامش بود،

تکیه کلامش بود،
فرق نمیکرد موقع سلام یا وقت خداحافظی،

فقط میگفت
"تنور دلت گرم"
.
بعدها هر جا از دلم مایه گذاشتم و اتفاق خوبی برایم افتاد، یاد حرفش افتادم.
تابستونو زمستون هم نداشت،
انگار تنور دلت که گرم باشد نان مهربانی دلت را میخوری،
هر چه دلت گرم تر، مهربانیت بیشتر،
روزگارت آبادتر، خودت راضی تر..
درپناه حق...
تنور دلتان گرم گرم