دوس دارم نیمه شب در خلوت ایوان ماه

دوس دارم نیمه شب در خلوت ایوان ماه

سرگزارم عاشقانه با تو در دامان ماه

شامگاهان برسر میز ستاره تا سحر

جرعه جرعه با تو نوشم قهوه در فنجان ماه

باد وقتی ناجوانمردانه برهم میزند

گیسوانت را ببندم با گل روبان ماه

بی تو مهتاب شبی را عاشقانه سردهم

کوچه کوچه با تو زیر شرشرباران ماه

پا نمیخواهد گذارد بی حضور آبیت

یک ستاره درشب جشن حنابندان ماه

شب که میایی به پشت پنجره قد میکشند

شاخه های روشنایی از دل گلدان ماه

بوی عطر پیکرت در دشت سبز خالی مباد

سبز باشدتا همیشه ساقه ریحان ماه