ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﺑﺮﻧﺞ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﻣﯽ ﺧﺮﯾﺪ ،
ﻣﺎﺩﺭﻡ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .
ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻃﺮﯾﻘﻪ ﯼ ﻃﺒﺦِ ﺑﺮﻧﺞ ﻫﺎ ، ﺑﺎ ﻫﻢ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ ،
ﻫﻤﻪ ﺷﺎﻥ ﯾﮏ ﺟﻮﺭ ، ﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻨﺪ ،
ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻃﺒﻖِ ﯾﮏ ﺍﺻﻞ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ، ﭘﯿﺶ ﺭﻓﺖ !
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﺭِ ﺍﻭﻝ ، ﻣﻘﺪﺍﺭِ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﻣﯽ ﭘﺨﺖ ﺗﺎ
ﺑﻪ ﻗﻮﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼِ ﺩﻓﻌﺎﺕِ ﺑﻌﺪﯼ ﭘﯿﻤﺎﻧﻪ " ﺩﺳﺘﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ " ،
ﯾﺎ ﺍﮔﺮ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ !
ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻫﻤﯿﻨﻨﺪ .
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ ﺑﺬﻝِ ﻣﺤﺒﺖ ، ﺁﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﺑﺸﻨﺎﺳﯿﺪ ،
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽِ ﺗﺎﻥ ، ﺑﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﻭ ﻧﺎﮐﺲ ﭘﻨﺎﻩ ﻧﺒﺮﯾﺪ !
ﻧﻪ ﻫﺮ ﺁﺩﻣﯽ ﻻﯾﻖِ ﻫﻤﻨﺸﯿﻨﯽ ﺍﺳﺖ ،
ﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡِ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ، ﯾﮏ ﺟﻮﺭ ﺗﺎ ﮐﺮﺩ !
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺟﻨﺴﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻟﺶ ﺧﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺻﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﻗﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺸﯿﺪ ...
ﺣﻮﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ؛
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺗﻮﺟﻪِ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﮐﻨﯿﺪ...