ﭼﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺧﻮﺩﻡ

ﭼﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﻢ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﻠﻮﻍ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺑﻪ ﻏﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﺍﮔﺮ ﻣﺠﺎﻝ ﺩﻫﺪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﯿﭻ ﺗﻨﻢ ﺭﺍ ﺍﺷﺎﻋﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ
ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺍﻭ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﭼﻪ ﻟﺬﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﺒﺢ ﺳﺮﺩ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ
ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺧﻮﺩﻡ
ﮔﻠﯽ ﻧﺰﺩ ﺑﻪ ﺳﺮﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﻫﯿﺪ
ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻠﯽ ﺑﮕﺬﺍﺭ