ازحضرت علی(ع)روایت شده است:من درشگفتم ازکسی که ناامید است

ازحضرت علی(ع)روایت شده است:من درشگفتم ازکسی که ناامید است درحالی که با اواستغفاراست.
مراتب اعلای استغفاردرکتاب فلاح السائل نقل شده است.روزی امام(ع)درمیان مهاجرین وانصارنشسته بود،که مردی ازآنهاگفت؛استغفراللّه.حضرت به سویش التفاتی کرد،مانندشخص غضبناک وبه اوفرمود،وای برتو!آیامی دانی استغفارچیست؟استغفاراسمی است که برشش قسم واقع می شود.آنگاه فرمود؛استغفاربلندترین درجه است،که درمجموع شش معنی واقع می شود:
اول،پشیمانی برآنچه گذشت؛دوم،تصمیم برعدم بازگشت به طوردائم؛سوم،حقوق مردم رااداکنی تاخداراخالص ملاقات نمایی که برتووزرووبالی نباشد؛چهارم،بپاداری هرواجبی راکه آن راضایع کردی پس حقش رااداکنی؛پنجم،گوشتی ازحرام روئیده آن رابااندوه آب نمایی که پوست به استخوان چسبیدومیان آنهاگوشت جدیدی روید؛ششم،به بدن دردوزحمت بندگی رابچشانی،چنانکه به آن شیرینی معصیت راچشانیده ای،سپس دراین وقت می گویی؛استغفراللّه.