{معماری دوره اسلامی}

{معماری دوره اسلامی}




حسنیه ها، تکایا و مصلی ها

در بسیاری از شهرهای اسلامی در مواقع خاصی مانند محرم، صفر و رمضان مراسم دعا، روضه و سوگواری برگزار می شده است. این مراسم بیشتر در مکانهایی معروف به تکیه و حسینیه برقرار بوده است.
به طور کلی تکایا و حسنیه ها مکانهای محصوری بودند که در مسیر گذرگاههای اصلی شهرها قرار داشتند. از این مکانها بویژه در ایام سوگواری- خصوصاً محرم- برای مراسم تعزیه خوانی، شبیه خوانی، پرده خوانی و سینه زنی استفاده می شد. در این ایام مکان را سیاهپوش کرده، آن را با طوق و نخل و علامت و کتل آذین می کردند. مصلی اغلب در خارج از شهرها قرار داشت و برای اقامه ی نماز عید فطر و قربان از آن استفاده می شد. اینگونه بناها دارای طرح و نقشه ی خاصی نبودند و با توجه به مکانهای شهری و عمومی در گذرگاهها، میدانها و راسته بازارها ساخته می شدند، همچنین این مکانها فاقد تزیینات معماری بودند (مانند امیر چخماق یزد، پهنه و ناسار سمنان و گذر حاجی محله کاشان).



{مجله کوردان مانا}