کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ* فیلسوف است*

کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ* فیلسوف است*

* کسی که راست و دروغ برای او یکی است، چاپلوس است*

* کسی که پول می گیرد تا دروغ بگوید، دلال است*

* کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد، گدا است*

* کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد، قاضی است*

* کسی که پول می گیرد تا راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد، وکیل است*

* کسی که جز راست چیزی نمی گوید، بچه است*

* کسی که به خودش هم دروغ می گوید، متکبر است*

* کسی که دروغ خودش را باور می کند، ابله است*

* کسی که سخنان دروغش شیرینست، شاعر است*

* کسی که علی رغم میل باطنی خود دروغ می گوید، همسر است*

* کسی که اصلا دروغ نمی گوید، مرده است*

* کسی که دروغ می گوید و قسم هم می خورد، بازاری است*

* کسی که دروغ می گوید و خودش هم نمی فهمد، پر حرف است*

* کسی که مردم سخنان دروغ او را راست می پندارند، سیاستمدار است*

* کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند، *دیوانه
است*