ﭼﻪ ﺭﺳﻢ ﺟﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ...

ﭼﻪ ﺭﺳﻢ ﺟﺎﻟﺒﯿﺴﺖ ...
ﻣﺤﺒﺘﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﭘﺎﯼ ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﺖ ...
ﺻﺪﺍﻗﺘﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻧﺪﭘﺎﯼ ﺳﺎﺩﮔﯿﺖ ...
ﺳﮑﻮﺗﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﭘﺎﯼ ﻧﻔﻬﻤﯿﺖ ...
ﻧﮕﺮﺍﻧﯿﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﭘﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ...
ﻭﻭﻓﺎ ﺩﺍﺭﯾﺖ ﺭﺍ ﭘﺎﯼ ﺑﯿﮑﺴﯿﺖ ...
ﻭﺁﻧﻘﺪﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﻭﺭﺕ ﻣﯿﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﯿﮑﺲ ﻭﻣﺤﺘﺎﺝ