میام از شهر عشق و کوله بار من غزل

میام از شهر عشق و کوله بار من غزل
پر از تکرار اسم خوب و دلچسب عسل

عسل مثل گله ، گل بارون زده
به شکل ناب عشق که از خواب اومده

سکوت لحظه هاش هیاهوی غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه

نیاز من به او ،‌ ورای خواستنه
نیاز جویبار ، به جاری بودنه

کسی که طعم اسمش طعم عاشق بودنه
تمام لحظآها مثل خود من با منه

تویی که از تمام عاشقا عاشق تری
منو تا غربت پاییز چشات می بری