ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻏﺮﻭﺏ یکی از روزهای ﺍﺳﻔﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭ

ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻏﺮﻭﺏ یکی از روزهای ﺍﺳﻔﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ ،ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥﮐﺎﻓﻪ ﺍﯼ ﺩﻧﺞ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﺎﯼ ﺑﻬﺎﺭ ﻧﺎﺭﻧﺞ
ﺑﻨﻮﺷﯽ .
ﯾﺎ ﺭﻭﯼ ﺻﻔﺤﻪ ﯼ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻫﺖ ﭼﻬﺮﻩ ﯼ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﺩ ﻭ
ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺁﺭﺍﻣﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ : ))ﮐﺠﺎﯾﯽ ﻣﺎﺩﺭ؟ ﺷﺎﻡ ﺧﻮﺭﺩﯼ؟ ((
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ ! ﺩﯾﺪﻥ ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﺧﻮﺏ ﺩﺭ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﻭ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ
ﺑﺤﺚ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺗﻮﺍﻧﺪ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺳﻔﺮ، ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺴﺘﻦ ﯾﮏ ﭼﻤﺪﺍﻥ ﺑﺎ ﺫﻭﻕ، ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺎﺳﻪ ﯼ ﺁﺑﯽ
ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺕ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﯾﮏ ﺟﻤﻊ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻫﻨﻮﺯ ﺳﺮﺷﺎﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﺣﺲ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺯﻧﮓ ﺩﺭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﭘﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﭼﻬﺮﻩ
ﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻣﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﺳﺒﯿﻞ ﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﺍ
ﺟﻮﺍﺏ ﺑﮕﻮﯾﺪ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺮﺍﺩﺭﺕ ﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮﺕ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ
ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ .
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﯼ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﭼﺎﯼ ﺩﺍﻍ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺳﺮ ﺑﮑﺸﯽ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺎﻝ ﺟﺪﯾﺪ
ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ...