بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
یكباره دلم گفت كه بنویس كلامی در وصف بلند مرتبه و شاه مقامی دستی به ‌روی سینه نهادم ونوشتم....از من به ‌حسین بن علی(ع)
عرض سلامی ؛ اَلسلامُ علی الحُسین و علی علی بن الحُسین وَعلی اُولادالـحسین و عَلی اصحاب الحسین
روز پنجم محرم روز منتسب به عبدالله فرزند خردسال آقا امام حسن مجتبی عبدالله بن الحسن علیه السلام : پدرش امام حسن مجتبی علیه السلامو مادرش، دختر شلیل بن عبدالله می‏باشد عبدالله در کربلا نوجوانی بود که به سن بلوغ نرسیده بود و چون عمویش حسین علیه السلامرا زخمی و بی‏یاور دید، خود را به آن حضرت رسانید و گفت به خدا قسم از عمویم جدا نمی‏شوم‏ .
در آن هنگام شمشیری به طرف امام حسین علیه السلامروانه شد عبدالله دست‏ خود را سپر شمشیر قرار داد و دستش به پوست آویزان شد و فریاد زدعموجان‏ !
حسین علیه السلاماو را در بغل گرفت و به سینه چسبانید و فرمودبرادرزاده! بر این مصیبت که بر تو وارد آمده است، صبر کن و از خداوند طلب خیر نما، زیرا خداوند تو را به پدران صالحت ملحق می‏کند ناگاه حرمله بن کاهل تیری بر او زد و او در دامان عمویش حسین علیه السلام)، به شهادت رسید وی نوجوانی یازده ساله بود.