ﺑﻪ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ . ﮐﻨﺎﺭ ﺳﯽ ﻭ ﺳﻪ ﭘﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ . ﻧﮕﺎﻫﻢ

ﺑﻪ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ . ﮐﻨﺎﺭ ﺳﯽ ﻭ ﺳﻪ ﭘﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ . ﻧﮕﺎﻫﻢ
ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﭽﻪ ﺳﻪ ﯾﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺍﻧﺪﮐﯽ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﺮﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ . ﺑﻘﺪﺭﯼ ﭼﻬﺮﻩ ﺯﯾﺒﺎ ﻭ
ﺑﺎﻧﻤﮑﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻢ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺍﺯ ﺷﮏ ﻭ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺟﺎﯾﺶ ﺗﮑﺎﻥ ﻧﺨﻮﺭﺩ . ﺩﻭ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪ .
ﺑﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ، ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺎ ﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﻣﺸﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪ
ﺳﻤﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﺪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺩﺍﺭﻡ . ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻪ
ﺳﻮﯾﻢ ﺣـﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﺎ ﺩﻭﺭﺍﺩﻭﺭ
ﻣﻮﺍﻇﺒﺶ ﺑﻮﺩ ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺷﮑﻼﺕ ﺭﺍ ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﻣﺸﺘﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﺑﭽﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺷﮑﻼﺕ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﻪ ﭘﺪﺭﺵ
ﮔﻔﺘﻢ ﻣﻦ ﻗﺼﺪ ﺍﺫﯾﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ .
ﮔﻔﺖ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﮐﻨﯽ ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ
ﻣﺸﺘﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﺮﺩﯼ ﺍﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﺵ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﮐﺎﺭ ﺗﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯿﮕﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﭽﻪ ، ﺩﺭﻭﻍ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﺵ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﮑﻨﺪ