#نامه ی خدا به بندگانش
#نامه ی خدا به بندگانش
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻮﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ، ﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﻭ ﻧﻪ ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ(ﺿﺤﯽ ۱-۲)
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ # ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﭘﯿﺶ ﭘﺎﯾﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﺨﺮﻩ ﮔﺮﻓﺘﯽ. (ﯾﺲ۳۰)
ﻭ ﻫﯿﭻ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻡ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯿﺪﯼ.(ﺍﻧﻌﺎﻡ ۴)
ﻭ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ(ﺍﻧﺒﯿﺎ ۸۷)
ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻃﻠﺒﯿﺪﯼ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺘﻮﻫﻢ ﺷﺪﯼ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺭﯼ. (ﯾﻮﻧﺲ ۲۴)
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﮕﺴﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺑﯿﺎﻓﺮﯾﻨﯽ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﮕﺴﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﯼ (ﺣﺞ ۷۳)
ﭘﺲ ﭼﻮﻥ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﻭﺣﺸﺖ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﻟﺮﺯﯾﺪ ﭼﻪ ﻟﺮﺯﺷﯽ، ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻤﮏ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺩﻭﺧﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﯼ ﭼﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ .( ﺍﺣﺰﺍﺏ ۱۰)
ﺗﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻓﺮﺍﺧﯽ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪ ﭘﺲ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪﯼ ﻭ ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﺟﺰ ﻣﻦ ﻧﺪﺍﺭﯼ، ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺗﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﯼ ، ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﺮﯾﻨﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻦ. (ﺗﻮﺑﻪ ۱۱۸)
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻫﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﺍﺭﯼ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽﻣﺎﻧﯽ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺭﻫﺎﻧﯿﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﺸﻘﺖ ﺷﺮﯾﮏ ﮐﺮﺩﯼ.(ﺍﻧﻌﺎﻡ ۶۳-۶۴)
ﺍﯾﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ ﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻭﯾﺖ ﺭﺍ ﺁﻥ ﻃﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﺷﺪﻩﺍﯼ. (ﺍﺳﺮﺍ ۸۳)
ﺁﯾﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﺷﺖ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﭘﺸﺘﺖ؟ (ﺳﻮﺭﻩ ﺷﺮﺡ ۲-۳)
ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ؟ (ﺍﻋﺮﺍﻑ ۵۹)
ﭘﺲ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ؟
ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻮﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ، ﻧﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﻭ ﻧﻪ ، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ(ﺿﺤﯽ ۱-۲)
ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ # ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﭘﯿﺶ ﭘﺎﯾﺖ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﺨﺮﻩ ﮔﺮﻓﺘﯽ. (ﯾﺲ۳۰)
ﻭ ﻫﯿﭻ ﭘﯿﺎﻣﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺎﻡ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﻣﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯿﺪﯼ.(ﺍﻧﻌﺎﻡ ۴)
ﻭ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﯼ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮ ﺗﻮ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ(ﺍﻧﺒﯿﺎ ۸۷)
ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻃﻠﺒﯿﺪﯼ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺘﻮﻫﻢ ﺷﺪﯼ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺍﺭﯼ. (ﯾﻮﻧﺲ ۲۴)
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻣﮕﺴﯽ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺑﯿﺎﻓﺮﯾﻨﯽ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﮕﺴﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮﯼ (ﺣﺞ ۷۳)
ﭘﺲ ﭼﻮﻥ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﻭﺣﺸﺖ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﻟﺮﺯﯾﺪ ﭼﻪ ﻟﺮﺯﺷﯽ، ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻤﮏ ﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺩﻭﺧﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﯼ ﭼﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ .( ﺍﺣﺰﺍﺏ ۱۰)
ﺗﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻓﺮﺍﺧﯽ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪ ﭘﺲ ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ ﺁﻣﺪﯼ ﻭ ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭘﻨﺎﻫﯽ ﺟﺰ ﻣﻦ ﻧﺪﺍﺭﯼ، ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺗﻮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻦ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﯼ ، ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﺮﯾﻨﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻦ. (ﺗﻮﺑﻪ ۱۱۸)
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻫﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺯﺍﺭﯼ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽﻣﺎﻧﯽ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺭﻫﺎﻧﯿﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﺸﻘﺖ ﺷﺮﯾﮏ ﮐﺮﺩﯼ.(ﺍﻧﻌﺎﻡ ۶۳-۶۴)
ﺍﯾﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ ﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﺍﻧﯿﺪﯼ ﻭ ﺭﻭﯾﺖ ﺭﺍ ﺁﻥ ﻃﺮﻓﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﺷﺪﻩﺍﯼ. (ﺍﺳﺮﺍ ۸۳)
ﺁﯾﺎ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﺷﺖ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﭘﺸﺘﺖ؟ (ﺳﻮﺭﻩ ﺷﺮﺡ ۲-۳)
ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ؟ (ﺍﻋﺮﺍﻑ ۵۹)
ﭘﺲ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ؟
- ۲.۱k
- ۰۴ فروردین ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط