آدمها فکر می کنندبعد رفتنشان

آدمها فکر می کنندبعد رفتنشان
باید مانند صندوق پستی زنگ زده
و باران خورده
درست در نقطه ای که رهایت کرده اند
تا ابدیت منتظر پیغامشان بمانی

اما نه ....

همیشه اینطور نیست
آدم ها دل دارند ...
پا دارند ...
بند دلشان که پاره شود
بند کفش هایشان را محکم می کنندو
می روند ...
دوست داشتن فصل دارد ...
دوست داشتن زمان دارد ...

کدام باغی را دیده ای زمستان که
می شود
لباسی از شکوفه بپوشد ؟
کدام مسافر ی دیده ایکه چمدان به دست
سالها در ایستاگاهی متروکه چشم به ریل ها بدوزد؟

تو دیر سراغم آمدی !!! خیلی دیر ...
تو دیر برآورده شدی آرزوی کوچک من ....
مثل بر آورده شدن آرزوی کودکی ام در بزرگسالی؛دوست داشتنت دیگر به کارم نمی آید؛

دیگر اندازه ام نمی شود...
گفته بودم نه ؟
دوست داشتن فصل دارد ...
دوست داشتن زمان دارد ...