‌

‌
بعضی ها را بدرقه کنید
حتی اگر لایق بدرقه نباشند.
بدونِ کنار زدن پنجره ، بدون سربرگرداندن به عقب.
‌
بعضی ها را بدرقه کنید و بگذارید به قلب هایی بروند در اندازه ی خودشان.
حتی اگر مطمئن باشید روزی با چشمانی وحشت زده و بی پناه بر خواهند گشت. ‌
زخم های خاطراتشان را ببندید.
بودن های ناروایشان را بشویید.
غرور و دروغ و قضاوتشان را در چمدانشان بگذارید و بگذارید به هر کجا که باید بروند، بروند.

بگذارید در گذشته به جایی که به آن تعلق دارند آرام بگیرند.
‌
برایشان گریه کنید.
سوگواری کنید
و بدانید این از دست دادنی ضروری ست
برای به دست آوردنی گران بها...
‌