مؤ لف «میکال المکارم» می گوید:

مؤ لف «میکال المکارم» می گوید:

«ظاهر این است که این سخن: »فتوقعوا الفرج من تحت اقدامکم« کنایه از ظهور ناگهانی و بدون مقدمات است. بنابراین در تمام زمان غیبت و در هر حالی که احتمال ظهور می رود، واجب است انسان آماده یاری رسانی باشد و به امام توجه داشته منتظر ظهور او باشد» (6).

نیز می گوید: «ظهور ناگهانی و یکباره با احادیثی که برای ظهور، مقدمات و شرایط و علامتهایی معرفی کردند، چگونه کارساز می شود. در پاسخ می گوید: »آنچه از احادیث بسیار به دست می آید این است که تمام آن نشانه ها و شرایط (مهم) در یک سال رخ می دهد. بنابراین واجب است هر دین باور منتظری در هر سال آماده ظهور رهبر خویش باشد، چون هر سال احتمال وقوع آن شرایط هست.« (7).

امام عصر علیه السلام خود در توقیعی (نامه ای)، ناگهانی بودن ظهور را بیان می فرماید:

«...فان امرنا بیعثه فجأة حین لا ینفعه توبة» (8).

-... امر ما (قیام و انقلاب ما) ناگهانی است، در هنگامی که توبه سودی ندارد.

بنابراین، انتظار درست و صادقانه، چنین انتظاری است، و ممکن است در اسرع وقت نشانه های ویژه آن رخ دهد، و به ظهور و قیام و انقلاب امام موعود بینجامد. پس باید به چنین فرجی آنی و لحظه ای امید داشت که سرنوشت بشریت به یکباره دگرگون شود. «زیرا که از پیدا شدن نخستین علامت از علائم حتمی - که پیاپی خواهد بود - تا رسیدن اصل فرج و بیرون آمدن امام علیه السلام فاصله ای چندان نیست. درباره »قتل نفس ‍ زکیه«، شیخ مفید، از حضرت امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود:

فاصله قتل نفس زکیه و قیام قائم، بیش از 15 شب نخواهد بود.

البته، فاصله پاره ای از علائم حتمی، با ظهور، از 15 شب بیشتر است، اما چندان زیاد نیست، حدود چند ماه... چنانکه از برخی احادیث فهمیده می شود.« (9).