ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯼ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﺷﻌﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﻡ ﺩﺍﺭﻡ ...

ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯼ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﺷﻌﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﻡ ﺩﺍﺭﻡ ...
ﻫﻮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﺷﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ "...
ﭼﻪ ﺧﻮﺏ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﯼ ﻫﻮﺍ ﻏﺰﻝ ﺧﯿﺰ ﺍﺳﺖ ...
ﻋﻠﯽ ﺍﻟﺨﺼﻮﺹ .. ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﻡ ﺩﺍﺭﻡ "...
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﺗﻠﺦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺏ ﻣﯿﻠﺖ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﮔﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﻢ ﺩﺍﺭﻡ "....
ﺩﻟﯿﻞ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﻏﺮﺑﺖ .. ﺩﻟﯿﻞ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﺍﻡ ..
ﺭﻓﺎﻗﺘﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻓﺘﺮ ﻭ ﻗﻠﻢ ﺩﺍﺭﻡ "..
ﺩﻭ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﺑﺒﺮ ﺍﺯ ﻃﻌﻢ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﭘﺮ ﮐﻦ ..
ﺑِﭽﺶ ﺑﭽﺶ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﻏﻢ ﺩﺍﺭﻡ "...

ﺑﻪ ﺷﻮﻕ ﺁﻣﺪﻥ ﺗﻮ ﻏﺰﻝ ﺩﻡ ﺁﻭﺭﺩﻡ ..
ﻧﻔﺲ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﻭﻗﺎﻓﯿﻪ ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩﻡ "....

ﺑِﭽﺶ ﻣﮕﺮ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺸﻮﯼ ..
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻨﻘﻞ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﺑﺸﻮﯼ "...

ﻣﺬﺍﻕ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﺭﺍ ﮔﺮﻡ ﻭ ﺯﻋﻔﺮﺍﻧﯽ ﮐﻦ ..

ﻋﺮﻭﺽ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻦ .. ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﮐﻦ "...

ﺑﮕﻮ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻨﯽ ﺩﺭ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﺮ ﻓﺮﯾﺎﺩ ..
ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﻓﺎﺗﺢ ﮔﻨﺠﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺮﺍﺏ ﺁﺑﺎﺩ "...

ﺑﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﯼ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﯿﻢ ..
ﺑﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ﺭﺍ ﻗﺪﻡ ﺑﺰﻧﯿﻢ "..

ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺳﺖ ..
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﺭﺩ ﺷﺎﻋﺮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺳﺖ "...

ﺷﺐ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺧﻔﻘﺎﻥ ﮐﻮﺭﻩ ﺩﺭ ﺳﺮﻡ ﺩﺍﺭﻡ ...
ﻫﻮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﺯﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ .. ﺷﺎﻧﻪ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﻡ