همدلی با کوبانی در تهران

همدلی با کوبانی در تهران


((به نقل یکی ازدوستان))


از برابر سفارت ترکیه در تهران بر می گردم؛ جمعیت آمده بود. قبلش، نه اطلاع رسانی ای، نه هیچی. حتی ساعتی گذشت تا کاغذهای مرگ بر حکومت فاشیستی ترکیه، آماده شد. ساعت 8.30 خبردار شده بودم. جمعیت را از کنار سفارت دور کردند. رفتیم آن طرف خیابان. خشم. این روزها دوستان همدل با کوبانی را خشمگین می بینم. از تجمع چه کاری بر می آید وقتی جنایتکاران جهان علیه بشریت و در حمایت از بربریت با هم متحد شده اند.
فردا قرار است جلوی سازمان ملل در تهران همین اتفاق بیفتد. ساعت 4 بعد از ظهر. آیا این همه کاری است که می توانیم انجام بدهیم؟ نه. حتما نه. داشتم بر می گشتم که یک نفر گفت؛ راسته دیشب داعش سر یه گریلای زن رو با شمشیر بریده؟
از مردم عادی بود. دستفروش کنار خیابون. مردم باید از فاجعه خبردار شوند که شده اند. مقاومت در کوبانی ادامه دارد. هیچ چیز تمام نشده. تمام دیشب نبرد کوچه به کوچه ادامه یافته. بی بی سی و سی ان ان و رویترز فاشیست پرور، خبر برافراشتن پرچم سیاه داعش در شرق کوبانی را اعلام کرده اند که علامت قتل عام است. دوستان فضای مجازی خبرسازی رویترز را به چه دلیل بازنشر کرده اند؟ اطلاع رسانی؟! این خبرگزاری ها و کارخانه های فاشیستی تولید خبر ننوشته اند که هواپیماهای ائتلاف کجایند. ننوشته اند که ترکیه و امریکا همه چیز را آماده کردند برای ژنوساید دیگری در کوبانی. برای تبدیل شهر دموکراتیک گریلاها به پایتخت بربریت. اما همین "رویترز" یک چیز را به دقت نوشت؛" جهادیست های داعش مسلح به مسلسل ها و تفنگ های دارای دوربین دید در شب هستند ...". یعنی که کار تمام است. اما کوبانی تمام نمی شود و هر سپیده دمان از نو می آغازد؛"سپیده دمان، این هنگامه ی مقدس باستانی که در روزگار ما به تصرف جلادان درآمده است".