براءت از دشمنان اهل بیت علیـهم السّـلام، از صفـات شیـعـه

براءت از دشمنان اهل بیت علیـهم السّـلام، از صفـات شیـعـه در عصـر غیبـت

قَالَ الإِمَامُ الکَاظِِمُ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَیْه:
طُوبَی لِشِیعَتِنَا الْمُتَمَسِّکِینَ بِحَبْلِنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا، الثَّابِتِینَ عَلَی مُوَالاتِنَا وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِنَا، أُولَئِکَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ، قَدْ رَضُوا بِنَا أَئِمَّةً وَ رَضِینَا بِهِمْ شِیعَةً، فَطُوبَی لَهُمْ ثُمَّ طُوبَی لَهُمْ، وَ هُمْ وَ اللَّهِ مَعَنَا فِی دَرَجَاتِنَا یَوْمَ الْقِیَامَة.

حضـرت امـام کاظـم علیه الصّلاة والسّلام فرمودند:
خوشا به حال شیعیان ما که در دوران غیبت قائم ما به رشتهٔ ولایت ما چنگ می زنند، بر ولایت و محبّت ما و همچنین برائت و بیزاری از دشمنان ما ثابت قدم می مانند، آن ها از ما و ما نیز از ایشان هستیم، آن ها به امامت ما راضی و خوشنود و ما هم از شیعه بودن آن ها راضی و خوشنودیم، پس خوشا به حال آن ها و باز هم خوشا به حال آنها [طوبی متعلق به آنهاست] به خدا قسم آن ها فردای قیامت با ما و در درجات ما هستند.

(بحارالأنوار، ج 51، ص 151، ح 6؛ از کمال الدین، باب 34، ح 5)


#اللهم_عجل_لولیک_الفرج