ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﺭﻣﺖ !

ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﺭﻣﺖ !
ﭘﺎﯾﯿﺰ : ﻧﺎﻡ ِ ﺩﯾﮕﺮ ِ ‏« ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺖ ‏»
ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺑﻮﺩ ِ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﻣﺖ !
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺸﻮ، ﺑﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬ، ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﻓﺸﺎﺭﻣﺖ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﮔﻞ ِ ﮐﺎﻏﺬﯼ ِ ﻣﻦ
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺧﺎﮎ ﺷﻮﻡ ﺗﺎ ﺑﮑﺎﺭﻣﺖ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﮕﻮ
ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻪ ﺟﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻣﺖ !
ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻣﻦ، ﻋﺰﯾﺰ ِ ﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰ ِ ﺑﺮﮔﺮﯾﺰ !
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ ... ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻬﺎﺭﻣﺖ !!!
" ﺳﯿﺪ ﻣﻬﺪﯼ ﻣﻮﺳﻮﯼ