📝

📝

آنهایی که منتظر جنگ هستند را نمیفهمم. جنگ، یک دهان بزرگ است که همه‌ چیز را قورت میدهد. خواهران و برادرانمان را، سفره‌های خالیمان را، شهرها و روستاهایمان را، مزرعه‌هایمان را، نخلهایمان را... و روزی که جنگ دور دهانش را پاک کند، جای خیلی چیزها تا ابد خالی خواهد ماند...

هنوز خیلی نگذشته از جنگِ قبلی. چهره‌اش را یادمان است. جنگ یک پرنده‌ی سیاه است که زیر سایه‌ی تاریکِ بالهای بزرگش، خیلی کارها میشود کرد...

خدا کند جنگ نشود. جنگ آخرین چیزی است که گربه‌ی مچاله‌ی روی نقشه دلش میخواهد...

👤 حمید باقرلو

‎‌‌‌‌‎‌‌