[بیلبورد] گرمی‌ها همیشه تأکید کرده‌اند که جایزه‌ها و نامز

[بیلبورد] گرمی‌ها همیشه تأکید کرده‌اند که جایزه‌ها و نامزدی‌ها نباید بر اساس موفقیت تجاری باشن. با این حال، وقتی یه هنرمند چنین دستاوردهایی رو منتشر می‌کنه، نباید ازش بخوان که «اجازه ورود» بگیره؛ اونا همین حالا هم جایگاهشون رو دارن و باید به اندازه چیزی که به دست آوردن، فضا داشته باشن؛ فارغ از اینکه مردم چقدر بهشون توجه می‌کنن.
بنگتن دنبال رد کردنِ تقدیر و شناخته‌شدن نیست. اونا دارن نوعی از تقدیر رو رد می‌کنن که به نظرشون کوچیک‌تر از چیزی‌ـه که این سال براشون به ارمغان آورده، مخصوصاً در زمانی که شاید همون لحظه می‌تونست جامی رو براشون بیاره که سال‌ها دنبالش بودن. همون‌طور که گفته شد، «SWIM» واجد شرایط بخش Asian Pop نیست، اما آهنگ‌هایی مثل «Hooligan»، «2.0»، «Aliens» و «Body to Body» که آخری بازخوانی‌ای از آهنگ فولکلور کره‌ای‌ایه که اسم آلبوم از اون گرفته شده، به‌راحتی شایسته گرمی هستن. فقط اسم بنگتن هم می‌تونست باعث بشه آکادمی اولین جایزه‌شون رو بهشون بده. انتشارهای آینده و پروژه‌های سولو هم احتمالاً می‌تونن چندین جایزه دیگه براشون به همراه داشته باشن.
اما بنگتن هیچ‌وقت به موفقیت‌های قبلیشون تکیه نکردن و ARIRANG یه آلبوم کاملاً جهانیه که با آوردن همکاری‌های جدید، فرمولی رو تغییر داد که قبلاً براشون 6 آلبوم شماره 1 در Billboard 200 و 6 تک‌آهنگ شماره 1 در Hot 100 به همراه آورده بود؛ با انتشار ARIRANG، تعدادشون در هر دو جدول به 7 رسید.
نامجون، جین، شوگا، جیهوپ، جیمین، تهیونگ و جونگ‌کوک شاید دیگه هیچ‌وقت شانس بهتری از این برای گرفتن اولین گرمی گروهی‌شون نداشته باشن. اما به نظر می‌رسه دلیل کنار کشیدن‌شون این بوده که گزینه جایگزین احتمالاً بردی بود که این تصور رو تأیید می‌کرد؛ تصوری که تمام دوران کاری‌شون تلاش کردن خلافش رو ثابت کنن: اینکه موسیقی‌شون فقط یک نسخه منطقه‌ای یا جایگزینی برای جریان اصلیه، نه بخشی از فرهنگ عمومی پاپ.
بنگتن قبلاً این داستان رو دیدن و می‌دونن پایانش چطوریه، اما این بار قبل از رسیدن به پایان از صحنه خارج شدن و در راه خروج، دلیلش رو به همه گفتن.🙂