مخا خسته از زر زر دور

مخا خسته از زر زر دور
حرفای مفتی که قرقره شد ، مسیرو جر بده تو
پیک ناشتا با سیگار بعدش
یه عده آشغال که ندارن ارزش
جون دادی پاشون افتادی از چشم اه
برد و باخت چه کوتاهه مرزش
أ خطای پیشونیم و اخم ابروم
بفهم این زخمایی که لخته کرد تووم
یه کوه تجربه رو ساختش ازم
که رو به رویام که راستش ندم
میره روز میشه شب بعدش هفته
هرکی داشتی بهت زده رفته
همه آدمای دورت پَر زدن پیچ
به جز گذریا که خو سر زدن هیچ

:ذات پاک و حرفای سنگین

تصمیم اصلی رو رسماً بگیر

صادق +