ﺍﯾﻨﻢ ﯼ ﺷﻌﺮ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺣﺎﻝ آدمهای ﭘﻮﻝ ﭘﺮﺳﺖ

ﺍﯾﻨﻢ ﯼ ﺷﻌﺮ ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﺣﺎﻝ آدمهای ﭘﻮﻝ ﭘﺮﺳﺖ

ﮔﻔﺘﻢ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ , ﮔﻔﺘﺎ ﺑﺮﻮ ﮐﺜﺎﻓﺖ
ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﺷﻮ , ﮔﻔﺘﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻗﯿﺎﻓﺖ؟
ﮔﻔﺘﻢ ﺯ ﻣﻬﺮﻭﺭﺯﺍﻥ ﺭﺳﻢ ﻭﻓﺎ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ
ﮔﻔﺘﺎ ﻭﻓﺎ ﺭﻭ ﻭﻝ ﮐﻦ ﭼﻨﺪﻩ ﺣﻘﻮﻕ ﭘﺎﯾﻪ ﺕ؟
ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﭘﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻣﺎ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺷﻌﻮﺭﻡ
ﮔﻘﺘﺎ ﺷﻌﻮﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﯽ ﭘﻮﻝ ﺑﯽ ﻧﺰﺍﮐﺖ
ﮔﻔﺘﻢ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﮐﺮﺩﻡ , ﮔﻔﺘﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ
ﮔﻔﺘﻢ ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺟﺮﻡ ﺍﺳﺖ , ﮔﻔﺘﺎ ﺑﯽ ﻣﺎﯾﻪ ﺁﺭﯼ