سلام بر گل رویت مولای غریبم

سلام بر گل رویت مولای غریبم


آقا جان......

. . گلویِ جاده هم از بُغضِ انتظار پُر است
.
. بیا که زردی پائیز با تو بی معناست
.
. چرا که عهدِ تو از سبزیِ بـهار پُر است
.
. اگر که دفترت از خاطراتِ من خالیست .
.
میان دفتر من از تو یادگار پُر است .
. بخاکهای مسیرت نگاه کن گاهی
.
. که زیرِ هر قدمت قلبِ بی قرار پُـر است .
.
.
مـگیر خُرده اگر مُنتَصب شدیم به تـو
.
.
. چرا که دور و برِ گُل همیشه خار پُـر است .
.
مرا برای خودت کن به خَلق وا مگذار
.
.
. دلِ خرابِ من از دستِ روزگار پُـر است
.
.
. برای جدِّ تو کم گریه میکنم آقـا
.
. ز بسکه آینۀ قلبم از غبار پر است
.
. چگونه یادِ تو از خاطرم گُذر نکند .
.
. که لحظه لحظه ام از لطفِ بی شمار پُر است
.
.
. پس از دعایِ فرج کربلاست حاجتِ ما .
.
. و در سرِ همه سودای آن مزار پر است