ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪ .ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟

ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪ .ﭼﺮﺍ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﮔﻔﺖ : ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻢ . ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻤﻢ . ﻣﺎﺩﺭ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ .
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺵ ﭘﺮﺳﯿﺪ : ﭼﺮﺍ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﺪ؟ ﭘﺪﺭﺵ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ : ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﻬﺎ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ.
ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻭ ﻣﺮﺩ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺖ ﭼﺮﺍ ﺯﻧﻬﺎ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ .
ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺳﻮﺍﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺮ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺍﻭ ﺟﻮﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ .
ﺍﻭ ﺍﺯ ﭘﯿﺮ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﺮﺍ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﻧﯽ ﮔﺮﯾﻪ
ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ؟
ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩ
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﯼ ﺧﺎﺹ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﺭﺍ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻗﻮﯼ ﺁﻓﺮﯾﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺭ
ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﺑﮑﺸﺪ .
ﻭﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﺮﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﺪﻫﺪ .
ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺟﻠﻮ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻭ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﻭ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﻮﺩ ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﺑﺮﻭﺩ .
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﺣﺘﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﯾﺎ ﭘﯿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﺑﮑﻨﺪ.
ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﺸﻘﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺁﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺍﺯ ﺗﻘﺼﯿﺮﺍﺕ ﺍﻭ ﺑﮕﺬﺭﺩﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﺪ ﯾﮏ ﺷﻮﻫﺮ ﺧﻮﺏ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺁﺳﯿﺐ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻣﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﻣﯿﮑﻨﺪ .
ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﯾﻦ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺎ ﻭﻓﺎ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﯽ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﯾﺰﺩ .
ﺍﯾﻦ ﺍﺷﮑﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻝ ﺍﻭﺳﺖ .
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻭﺳﺖ .
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﻧﯿﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺩﻫﺪ ﭼﺮﺍ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ.
ﭘﯿﺮ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﮔﻔﺖ : ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﭘﺴﺮﻡ . ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﺯﻥ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﭙﻮﺷﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﺩﺭ ﺷﯿﻮﻩ ﺁﺭﺍﯾﺶ
ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻧﯿﺴﺖ ....
ﺑﻠﮑﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺯﯾﺮﺍ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺭﻭﺡ و عشق ﺍﻭﺳﺖ.