ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ

ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ
ﺩﺭﺩﺩﻝ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﯽ ﭘﺮ ﺁﺏ
ﮔﻔﺖ :ﻣﺎﺩﺭ ﺣﺎﻟﻢ ﺍﺻﻼ ﺧﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﻣﻦ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻧﯿﺴﺖ
ﮔﻮ ﭼﻪ ﺧﺎﮐﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺰﻡ ﺑﺮ ﺳﺮﻡ؟
ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺘﺖ ﺑﺎﺩ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﺎﺩﺭﻡ !
ﺳﻦ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﯿﺴﺖ ﻭﺷﺶ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺷﺪ
ﺩﻝ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﻏﺮﻕ ﺧﻮﻥ ﺷﺪ
ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﻟﯿﻼ ﻧﺸﺪ
ﺷﻮﻫﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﻣﻦ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﺸﺪ
ﻏﻢ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﺷﺪ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ
ﺑﻮﯼ ﺗﺮﺷﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ!
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭼﻮﻥ ﺣﺮﻑ ﺩﺧﺘﺶ ﺭﺍ ﺷﻨﻔﺖ
ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺁﻣﺪﺵ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ :
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺨﺖ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻭﺍ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻏﻨﭽﻪ ﯼ ﻋﺸﻘﺖ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺩﻭﺭ ﮐﻦ
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﯾﮑﯽ ﺭﺍ ﺗﻮﺭ ﮐﻦ !
ﮔﻔﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﻦ !
ﺍﯼ ﺭﻓﯿﻖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺏ ﻣﻦ!
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻣﻦ ﺑﺪﻡ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﯾﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ
ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ ﻭ ﺑﺎ ﻭﻗﺎﺭﻡ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ
ﮐﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮ ﯾﮏ ﭘﺴﺮ
ﻣﻐﺰ ﯾﺎﺑﻮ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ﯾﺎ ﻣﻐﺰ ﺧﺮ ! ؟
ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﮔﺸﺘﻢ ﻫﻤﺴﻔﺮ
ﺑﺎ ﺳﻌﯿﺪﻭﯾﺎﺳﺮ ﻭﺍﯾﻀﺎ ﺻﻔﺮ
ﺑﺎ ﺳﻪ ﺗﺎﺷﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺳﯿﻨﻤﺎ
ﺑﮕﺬﺭﯾﻢ ﺍﺯ ﻣﺎﺑﻘﯽ ﻣﺎﺟﺮﺍ!
ﯾﮏ ﺳﺮﯼ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﺻﺎﺩﻕ ﺷﺪﻡ
ﺍﻭ ﺧﺮﻡ ﮐﺮﺩ ﺁﺧﺮﺵ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻡ
ﯾﮏ ﺩﻭ ﻣﺎﻫﯽ ﯾﺎﺭ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺮﯾﺪ
ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ﺧﯿﺮﯼ ﻧﺪﯾﺪ
ﻣﺼﻄﻔﺎﯼ ﺣﺎﺝ ﻋﻠﯽ ﺍﺻﻐﺮ ﺷﻠﻪ
ﯾﮏ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻦ ﺷﺪ،ﺑﻠﻪ
ﺑﻌﺪ ﺟﻌﻔﺮ ﯾﺎﺭ ﻣﻦ ﻋﺒﺎﺱ ﺑﻮﺩ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻭﺳﻮﺍﺳﯽ ﻭﺣﺴﺎﺱ ﺑﻮﺩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺁﻥ ﻭﺳﻮﺍﺳﯽ ﭘﺮ ﺍﺩﻋﺎ
ﺷﺪ ﺭﻓﯿﻘﻢ ﺧﺎﻥ ﺩﺍﺩﺍﺵ ﺍﻟﻤﯿﺮﺍ
ﺑﻌﺪ ﺍﻭ ﻫﻢ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺎﻧﯽ ﺷﺪﻡ
ﺑﻌﺪ ﻣﺎﻧﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺎﻧﯽ ﺷﺪﻡ
ﺑﻌﺪﻫﺎﻧﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺎﺩﺭ ﺷﺪﻡ
ﺑﻌﺪ ﻧﺎﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺎﺻﺮ ﺷﺪﻡ
ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺁﻣﺪ ﻣﯿﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﺍﻭ
ﮔﻔﺖ : ﺳﺎﮐﺖ ﺷﻮ ﺩﮔﺮ ﺍﯼ ﻓﺘﻨﻪ ﺟﻮ !
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮﯼ
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺷﻮﻫﺮﯼ
ﻟﯿﮏ ﺟﺰ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺪﺭ
ﺩﻝ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ
ﺧﺎﮎ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮ ﺳﺮﺕ ،ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﯼ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮐﻪ ﭘﻮﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺯﺩﯼ