1/3 نکته‏ها و پیام های سوره منافقان آیه 1:

1/3 نکته‏ها و پیام های سوره منافقان آیه 1:

1- «نفاق» از «نفق»، به معنای تونل‏های زیرزمینی است که برای استتار یا فرار از آن استفاده می‏شود. بعضی از حیوانات مثل موش صحرایی و سوسمار، لانه‏هایی برای خود درست می‏کنند که دو سوراخ دارد. منافق نیز، راه پنهان و مخفی برای خود قرار می‏دهد تا به هنگام خطر از طریق آن فرار کند.

2- مردم چهار دسته هستند:
الف) گروهی قلباً ایمان دارند و به وظیفه خود عمل می‏کنند که اینان مؤمن واقعی هستند.
ب) گروهی قلباً ایمان دارند، ولی اهل عمل نیستند که این دسته فاسق‏اند.
ج) گروهی قلباً ایمان ندارند، ولی در ظاهر، رفتار مؤمنان را انجام می‏دهند که منافق‏اند.
د) گروهی نه قلباً ایمان دارند و نه به وظیفه عمل می‏کنند که این دسته کافرند.

3- حضرت علی علیه السلام می‏فرماید: نفاق انسان، برخاسته از احساس حقارتی است که از درون دارد. «نفاق المرء ذل یجده فی نفسه» « غررالحکم »

4- چون خطر منافقان زیاد است، ویژگی‏های آنان در سوره‏های متعدّد قرآن مطرح شده است و کمتر سوره‏ای در مدینه نازل شده که با صراحت یا کنایه به منافقان اشاره نشده باشد.

5- نفاق یک دروغ عملی است، کتمان کفر و اظهار ایمان است؛ البتّه هر کتمانی بد نیست، مانند کتمان فقر یا کتمان عبادت.

6- منافقان دو گروه بودند: گروهی که پس از به قدرت رسیدن اسلام، اظهار ایمان کردند ولی در درون ایمان نداشتند و گروه دیگر کسانی که از ابتدا ایمان آوردند ولی کم‏کم گرفتار دنیا شدند و ایمان خود را از دست دادند، ولی تظاهر به ایمان می‏کردند. امّت اسلامی همواره از هر دو گروه ضربه‏های جبران ناپذیری خورده است.

7- در زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، سخن از منافقان زیاد بود، ولی بعد از رحلت آن حضرت، مسئله مسکوت ماند. در اینجا چند سؤال است:
1. آیا زنده بودن حضرت سبب نفاق گروهی بود و بعد از رحلت، همه مؤمن واقعی شدند؟!
2. آیا منافقان در همان اقلیتی بودند که دور حضرت علی جمع شده بودند؟!! نظیر سلمان، ابوذر، مقداد و ...، در حالی که هیچ کس این افراد را منافق ندانسته است، یا منافقان، اهداف خود را در نظر اکثریت یافته و ساکت شدند؟