یک آیه نور ...

یک آیه نور ...

(سوره مبارکه اسراء آیه ۱۳)

وَکُلَّ إِنسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَآئِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ کِتَابًا یَلْقَاهُ مَنشُورًا

اعمال هر انسانی را به گردنش قرار داده ‏ایم، و روز قیامت کتابی برای او بیرون می ‏آوریم که آنرا در برابر خود گشوده می ‏بیند.

در این آیه دو نکته وجود دارد:

۱- باقی ماندن اعمال انسان:
هر حرکتی که می کنیم، هر حرفی که می زنیم، و حتی هر فکری که می کنیم از ما انرژی و امواج ساطع می شود. این انرژیها باقی می ماند(در جهان دانش اصلی بنام اصل بقاء ماده و انرژی وجود دارد). امروزه انسان می تواند چند ساعت پس از اینکه کسی جائی را ترک می کند به کمک دوربینی که اشعه مادون قرمز را می گیرد از اشعه های ساطع شده از وی فیلمبرداری کند و به صورت تصویر آنرا ببیند. بنابراین آنچه آیه می گوید مبنای علمی دارد.

۲- بکار گرفتن واژه طائر برای اعمال:
در زبان عربی انواع و اقسام واژه ها به معنی اَعمال است، که هر کدام بنابر معنای ریشه مصدری خود به کار و عمل اطلاق شده اند. طائر که قرآن از میان آنها بکار گرفته بمعنی "پرواز کننده" است. علت اینکه قرآن این واژه را بکار برده نیز این است که اعمال انسان به صورت انرژی و موج از انسان رها می شود یا پرواز می کند.