گـٖل بـاش که همنشین عطّار شوی

گـٖل بـاش که همنشین عطّار شوی
زان پیش که همدم خس و خار شوی

زحمت متراش و جمله رحمت باش
پل باش بجای آنکـه دیـوار شـوی



‎