#نبودی

#نبودی

دلبسته.به.تو.بودم.و.غمخوار.نبودی
افسوس که دل دادم و دلـدار نبودی

از سادگیـَم سـفرهٔ دل نزد تو شد باز
محـرم شـدی و حافظِ اسـرار نبودی

دل‌را به‌تو دادم که‌شَوی‌صاحبِ قلبم
عشق‌ِ تو هوس بود و خریدار نبودی

هر بار که غـمهای تو مـهمان دلم بود
محـتاج تریـن بودم و یکـبار نـبودی

ای داد که تو هـمدم و هـمراه نبودی
هـمـخانـه مـن بودی و انـگار نبـودی

مهتاب‌ ترین‌ِ همه بودی‌ ولی‌افسوس
در کـلبـهٔ مـن شـمـعِ شـبِ تار نبودی

دلـداده بـه انــدازهٔ دل بــودم و امـا
دلـداده بـه قـدرِ نـوک پـرگـار نبـودی

باغِ‌لبِ‌ من‌ فصلِ خزان‌ هم پرِ گل بود
در دست‌ و دل‌و‌چشمم‌ اگر خار نبودی

بعداز توشده‌دردِ من‌این‌غصه‌که‌ای‌کاش
قانـع شــده بـودی و طـلبـکار نبـودی

  از درد دل سوخته‌ام این هـمه گفتم
هـر.چـند.کـه.تـو.لایق.گـفتار.نبـودی
‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌