؛🤍✨
درود به همگی، من میکا هستم، شاید افتخار اینو داشته باشم خودمو یه نویسنده صدا کنم، اکثر نوشته هام از انیمه هاست، خوشحال میشم باهام باشید🤍✨
یه نمونه:
مقر بونتن توی اون ساعت از شب، شبیه به یه ایستگاه متروکه‌ی آخرالزمانی بود؛ مجلل، خفه و آغشته به بوی اضطراب. چراغ‌های راهروها تا نیمه خاموش بودند و سکوت سنگین برج، مثل یه فرکانس آزاردهنده توی گوش سر می‌خورد...
بدون اینکه تقه‌ای به در ضخیم و سیاه اتاق بزنی، دستگیره رو پایین کشیدی. در بدون هیچ صدایی باز شد و تو قدم به سلاخ‌خانه‌ی روانی هاروچیو گذاشتی...
اتاق غرق در تاریکی بود. تنها منبع نور، آباژور برنزی روی میز بود که سایه‌های دراز و بدقواره‌ای را روی دیوارهای بتنی می‌انداخت. هوا سنگین، داغ و مسموم بود؛ مخلوطی غلیظ از بوی توتون تلخ، کاغذهای قدیمی، و آن بوی شیرین و شیمیایی لعنتی قرص‌هایی که سانزو مثل نقل و نبات بالا می‌انداخت
تو همان‌جا، در سایه‌ی کور کنار در نیمه‌باز ایستادی. دست‌هات رو تو جیب پالتوت قفل کردی و حتی نفس هم نکشیدی. فقط ناظر شدی...
سانزو پشت میز بزرگش بود. کت بنفش شیکش روی زمین، زیر پایش لگدمال شده بود. آستین‌های پیراهن سفیدش رو وحشیانه تا بالای آرنج بالا داده بود، جوری که رگ‌های متورم دست‌هاش قشنگ بیرون زده بودند
کراواتش شل و کج، دور گردنش پیچیده بود و دکمه‌های بالای پیراهنش قفل گلوش رو رها کرده بودند. تمام وجودش روی یه پرونده‌ی چرمی قطور قفل شده بود
با انگشت‌های کشیده و لرزانش، برگه‌های ضخیم را بیرون می‌کشید و با چنان غیظی از وسط جر می‌داد که ناخن‌هایش روی کاغذها خط می‌انداختند
صدای پاره شدن اسناد میلیاردی بونتن مثل شلیک کالیبر کوچک توی اتاق می‌پیچید. اما این دیالوگ‌های بریده‌بریده و هذیان‌آلودش بود که خون رو تو رگ‌هات منجمد می‌کرد. سرش رو به چپ و راست تکون می‌داد، موهای صورتی بلندش روی صورت خیس از عرقی‌اش می‌چسبیدند و چشم‌های آبی‌اش، دو گوی شیشه‌ای، براق و پر از رگ‌های سرخ خونین بودن
«کرم‌های کثیف... آشغال‌های بی‌مصرف... فکر کردید من نمی‌بینم؟ هان؟ فکر کردید چشمای من بسته‌ست؟!»
برگه‌ای را با دندان‌هایش گرفت، پاره کرد و تکه‌اش رو تف کرد روی زمین. یهو با مشت کوبید روی میز، جوری که وسایل روی اون بالا پریدن، با صدای بم، خش‌دار و شبیه به غرش یه حیوون زخمی داد زد
«مایکی پادشاهه! شماها فقط مهره‌های پیاده‌ی پیزوری‌اید! چطور جرات کردید... چطور جرات کردید اسم کثیفتون رو بغل اسم اون بنویسید؟ ها؟!»
یه نمونه:
مقر بونتن توی اون ساعت از شب، شبیه به یه ایستگاه متروکه‌ی آخرالزمانی بود؛ مجلل، خفه و آغشته به بوی اضطراب. چراغ‌های راهروها تا نیمه خاموش بودند و سکوت سنگین برج، مثل یه فرکانس آزاردهنده توی گوش سر می‌خورد...
بدون اینکه تقه‌ای به در ضخیم و سیاه اتاق بزنی، دستگیره رو پایین کشیدی. در بدون هیچ صدایی باز شد و تو قدم به سلاخ‌خانه‌ی روانی هاروچیو گذاشتی...
اتاق غرق در تاریکی بود. تنها منبع نور، آباژور برنزی روی میز بود که سایه‌های دراز و بدقواره‌ای را روی دیوارهای بتنی می‌انداخت. هوا سنگین، داغ و مسموم بود؛ مخلوطی غلیظ از بوی توتون تلخ، کاغذهای قدیمی، و آن بوی شیرین و شیمیایی لعنتی قرص‌هایی که سانزو مثل نقل و نبات بالا می‌انداخت
تو همان‌جا، در سایه‌ی کور کنار در نیمه‌باز ایستادی. دست‌هات رو تو جیب پالتوت قفل کردی و حتی نفس هم نکشیدی. فقط ناظر شدی...
سانزو پشت میز بزرگش بود. کت بنفش شیکش روی زمین، زیر پایش لگدمال شده بود. آستین‌های پیراهن سفیدش رو وحشیانه تا بالای آرنج بالا داده بود، جوری که رگ‌های متورم دست‌هاش قشنگ بیرون زده بودند
کراواتش شل و کج، دور گردنش پیچیده بود و دکمه‌های بالای پیراهنش قفل گلوش رو رها کرده بودند. تمام وجودش روی یه پرونده‌ی چرمی قطور قفل شده بود
با انگشت‌های کشیده و لرزانش، برگه‌های ضخیم را بیرون می‌کشید و با چنان غیظی از وسط جر می‌داد که ناخن‌هایش روی کاغذها خط می‌انداختند
صدای پاره شدن اسناد میلیاردی بونتن مثل شلیک کالیبر کوچک توی اتاق می‌پیچید. اما این دیالوگ‌های بریده‌بریده و هذیان‌آلودش بود که خون رو تو رگ‌هات منجمد می‌کرد. سرش رو به چپ و راست تکون می‌داد، موهای صورتی بلندش روی صورت خیس از عرقی‌اش می‌چسبیدند و چشم‌های آبی‌اش، دو گوی شیشه‌ای، براق و پر از رگ‌های سرخ خونین بودن
«کرم‌های کثیف... آشغال‌های بی‌مصرف... فکر کردید من نمی‌بینم؟ هان؟ فکر کردید چشمای من بسته‌ست؟!»
برگه‌ای را با دندان‌هایش گرفت، پاره کرد و تکه‌اش رو تف کرد روی زمین. یهو با مشت کوبید روی میز، جوری که وسایل روی اون بالا پریدن، با صدای بم، خش‌دار و شبیه به غرش یه حیوون زخمی داد زد
«مایکی پادشاهه! شماها فقط مهره‌های پیاده‌ی پیزوری‌اید! چطور جرات کردید... چطور جرات کردید اسم کثیفتون رو بغل اسم اون بنویسید؟ ها؟!»
- ۱.۴k
- ۲۴ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
