بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
در مرتبۀ بالاتر، به این حقیقت میرسد که منی در کار نیست؛ مالکیتی در کار نیست و اساساً حول و قوهای نیست، مگر از او - لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ؛ و در استغفار و توبهاش میگوید: وَ أَسْألُهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَىَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَلِيلٍ خاضِعٍ فَقِيرٍ، بَائِسٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ مُسْتَجِيرٍ، توبهام را بپذیرد، توبۀ بندۀ خوار، فروتن، بینوا، پریشان و زمینگیر و پناهندهای که سود و زیان و مرگ و زندگی و رستاخیز خویش را در اختیار ندارد.(فرازی از تعقیب نماز عصر)
وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا - مالك هيچگونه ضرر و نفعى براى خود نيستند و براى ديگران اختيار مرگ و حيات و قيامت را ندارند.(سوره فرقان بخشی از آیه 3)
او در این مرتبه، میفهمد که مالک نیست و قوهای ندارد که کاری را به انجام رساند، بلکه آن کار را خدا به انجام رسانده، اما به واسطۀ او.
وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى . (سوره انفال بخشی از آیه 17)
چنان که فرمود: قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ -با آنها پيكار كنيد كه خداوند آنان را به دست شما مجازات میكند و آنها را رسوا میسازد و سينه گروهی از مؤمنان را شِفا میبخشد.(سوره توبه آیه 14)
خداوند سبحان، کمال انسان را در این قرار داده که - خلیفة الله شود، چشمش - عین الله- و دستش - یَد الله شود، و تجلی اسماء و صفات او و واسطۀ فیض او گردد.
آیا جبر حاکم است؟ ممکن است این پرسش یا شبهه در اذهان پدید آید که با این حساب، ما کارهای نیستیم، بلکه جبر محض حاکم است؛ فاعل اوست و هر چه او بخواهد به انجام میرساند؟!
پاسخ این است که آدمی گمان میکند که اختیارات بسیاری دارد، در حالی که حتی به اعضای جسم مادی خودش نیز مالکیت و ربوبیّتی ندارد، زمین و آسمان ها نیز مِلک، مُلک و در اختیار او نیست؛ بلکه فقط در یک امر به او اختیار داده شده است و آن انتخاب میباشد.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت سوم :
در مرتبۀ بالاتر، به این حقیقت میرسد که منی در کار نیست؛ مالکیتی در کار نیست و اساساً حول و قوهای نیست، مگر از او - لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ؛ و در استغفار و توبهاش میگوید: وَ أَسْألُهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَىَّ تَوْبَةَ عَبْدٍ ذَلِيلٍ خاضِعٍ فَقِيرٍ، بَائِسٍ مِسْكِينٍ مُسْتَكِينٍ مُسْتَجِيرٍ، توبهام را بپذیرد، توبۀ بندۀ خوار، فروتن، بینوا، پریشان و زمینگیر و پناهندهای که سود و زیان و مرگ و زندگی و رستاخیز خویش را در اختیار ندارد.(فرازی از تعقیب نماز عصر)
وَلَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيَاةً وَلَا نُشُورًا - مالك هيچگونه ضرر و نفعى براى خود نيستند و براى ديگران اختيار مرگ و حيات و قيامت را ندارند.(سوره فرقان بخشی از آیه 3)
او در این مرتبه، میفهمد که مالک نیست و قوهای ندارد که کاری را به انجام رساند، بلکه آن کار را خدا به انجام رسانده، اما به واسطۀ او.
وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى . (سوره انفال بخشی از آیه 17)
چنان که فرمود: قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ -با آنها پيكار كنيد كه خداوند آنان را به دست شما مجازات میكند و آنها را رسوا میسازد و سينه گروهی از مؤمنان را شِفا میبخشد.(سوره توبه آیه 14)
خداوند سبحان، کمال انسان را در این قرار داده که - خلیفة الله شود، چشمش - عین الله- و دستش - یَد الله شود، و تجلی اسماء و صفات او و واسطۀ فیض او گردد.
آیا جبر حاکم است؟ ممکن است این پرسش یا شبهه در اذهان پدید آید که با این حساب، ما کارهای نیستیم، بلکه جبر محض حاکم است؛ فاعل اوست و هر چه او بخواهد به انجام میرساند؟!
پاسخ این است که آدمی گمان میکند که اختیارات بسیاری دارد، در حالی که حتی به اعضای جسم مادی خودش نیز مالکیت و ربوبیّتی ندارد، زمین و آسمان ها نیز مِلک، مُلک و در اختیار او نیست؛ بلکه فقط در یک امر به او اختیار داده شده است و آن انتخاب میباشد.(ادامه دارد...)
- ۱۲
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط