مشاعره امام خمینی و مقام معظم رهبری

مشاعره امام خمینی و مقام معظم رهبری
ﺍﻣﺎﻡ :
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻝ ﻟﺒﺖ ﺍﻯ ﺩﻭﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻡ ... ﭼﺸﻢ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﻭ ﺑﯿﻤﺎﺭ
ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻝ ﻟﺒﯽ ﺍﺯ ﭼﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﯼ ... ﺗﻮ ﻃﺒﯿﺐ ﻫﻤﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺗﻮ
ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻡ ﻭ ﮐﻮﺱ ﺍﻧﺎﺍﻟﺤﻖ ﺑﺰﺩﻡ ... ﻫﻤﭽﻮ ﻣﻨﺼﻮﺭ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭ ﺳﺮِ ﺩﺍﺭ
ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﺗﻮ ﮐﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺯ ﻫﻤﻪ ﮐﻮﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ... ﺩﺍﺭ ﻣﻨﺼﻮﺭ ﺑﺮﯾﺪﯼ ﻫﻤﻪ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﻏﻢ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﻓﮑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ، ﺷﺮﺭﻯ ... ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺁﻣﺪﻡ ﻭ ﺷﻬﺮﻩ ﯼ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﻋﺸﻖ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭ ﻏﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺰﺩ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺷﺮﺭ ... ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻮﻝ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺷﻬﺮﻩ ﯼ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﺩﺭِ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﮔﺸﺎﯾﯿﺪ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﻢ، ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯ ... ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﺴﺠﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺪﺭﺳﻪ،
ﺑﯿﺰﺍﺭ ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﻣﺴﺠﺪ ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ... ﻭﻩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺴﺠﺪﯾﺎﻥ ﻧﻘﻄﻪ
ﭘﺮﮔﺎﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﺟﺎﻣﻪ ﺯﻫﺪ ﻭ ﺭﯾﺎ ﮐَﻨﺪﻡ ﻭ ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮﺩﻡ ... ﺧﺮﻗﻪ ﭘﯿﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎﺗﻰ ﻭ ﻫﺸﯿﺎﺭ ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﺧﺮﻗﻪ ﭘﯿﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎﺗﯽ ﻣﺎ ﺳﯿﺮﻩ ﺗﻮﺳﺖ ... ﺍﻣﺖ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭ ﺗﻮ ﻫﺸﯿﺎﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﻭﺍﻋﻆ ﺷﻬﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻨﺪ ﺧﻮﺩ ﺁﺯﺍﺭﻡ ﺩﺍﺩ ... ﺍﺯ ﺩﻡ ﺭﻧﺪ می آﻟﻮﺩﻩ ﻣﺪﺩﮐﺎﺭ ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﻭﺍﻋﻆ ﺷﻬﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﺰﺩ ﻻﻑ ﻣﻨﯽ ... ﺩﻡ ﻋﯿﺴﯽ ﻣﺴﯿﺢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭘﺪﯾﺪﺍﺭ ﺷﺪﯼ
........................................
ﺍﻣﺎﻡ :
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺘﮑﺪﻩ ﯾﺎﺩﻯ ﺑﮑﻨﻢ ... ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺳﺖِ ﺑﺖ ﻣﯿﮑﺪﻩ، ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻡ
ﺁﻗﺎ :
ﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻨﻤﺎ ﺍﯼ ﺷﺪﻩ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺯ ﻏﻢ ... ﺑﺒﺮﯾﺪﯼ ﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺑﻪ ﺣﻖ ﯾﺎﺭ
ﺷﺪﯼ
چون که در مدرسه عشق محصل گشتم ,
اولین مشق شبم بود که بی دل گشتم ,
اولین مشق شبم نام خوش دلبر بود ,
صد و ده مرتبه از ذکر هوالحیدر بود