الرضیع الصغیر..

الرضیع الصغیر..


چه فکری می کنی ای تیر!
آیا قد اصغر رانمی بینی؟
مگر درآسمانِ خیمه٬مادر رانمی بینی؟!
اگریک شعبه هم بودی نمی ماند ازگلو چیزی..!
چه تصویر غم انگیزی!
که تیغی به سه تاتیزی
به سوی حنجری خیزد..
پریشانم ازاین برخورد..
اگرآبش نمی دادند این کودک خودش می مُرد..
چراتیرسه شعبه؟!
که برای کودک شش ماهه ی تشنه٬نبودِ آب کافی بود!
برای اینکه بابا بشکند ازپا
میان علقمه بانگ«برادرجان مرادریاب»کافی بود..!
فقط درد علی اکبر برای اینکه ازپا دربیاید عاقبت ارباب کافی بود...
چرادیگرعلی اصغر؟
چراشش ماهه ی پرپر؟
مگرحجم گلوی آدم بالغ چه اندازست؟
علی اصغر که دیگر جای خوددارد..
اگرتیری به این سرعت رهاگشته
زبانم لال..حتمأسر ازپیکرجداگشته...
ودیگراینکه دراین سو گلوی خشکِ شش ماهه
زجنس نرم غضروف است...
وازآن سو
نشانه گیریِ حرمله بسیارمعروف است...
نتیجه گیری اش باتو..!
شب هفتم همیشه روضه مکشوف است....



ساعدالله قلبک یا صاحبنا..