بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
صحیفه سجادیه قسمت اول :
حضرت امام سجاد علیه السلام:
فراز 1) - إِلَهِي هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ‌، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ‌، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ‌، ثُمَّ عَرَفْتُ مَا أَصْدَرْتَ إِذْ عَرَّفْتَنِيه‌‌، فَاسْتَغْفَرْتُ فَأَقَلْتَ‌، فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ‌، فَلَكَ إِلَهِي الْحَمْدُ‌ - خدای من! راهنمایی‌ام کردی، ولی به کارهای پوچ و بیهوده پرداختم و پندم دادی، اما سنگدل شدم و نعمت زیبا عطایم کردی، به نافرمانی گراییدم. چون هدایت و نعمت و عطایت را به من شناساندی و من به توفیقت آن‌ها را شناختم و به زشتی گناهانی که در کنار این همه مواهب انجام دادم، آگاه شدم؛ از حضرتت درخواست آمرزش کردم و تو مرا آمرزیدی و عذرم را پذیرفتی؛ باز به گناه برگشتم و تو گناهم را پوشاندی و رسوایم نکردی. خدای من! تو را سپاس.
فراز 4‌) - فَكَمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضَى عَلَيَّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ‌، وَ شَحَذَ لِي ظُبَةَ مُدْيَتِهِ‌، وَ أَرْهَفَ لِي شَبَا حَدِّهِ‌، وَ دَافَ لِي قَوَاتِلَ سُمُومِهِ‌، وَ سَدَّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ‌، وَ لَمْ تَنَمْ عَنِّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ‌، وَ أَضْمَرَ أَنْ يَسُومَنِي الْمَكْرُوهَ‌، وَ يُجَرِّعَنِي زُعَاقَ مَرَارَتِهِ - چه بسیار دشمنی که شمشیر دشمنی‌اش را علیه من از نیام بیرون کشیده و دم تیغش را بر ضد من تیز کرده و سرِ نیزه‌اش را به قصد حمله بر من نازک ساخته و زهرهای کشنده‌اش را به آشامیدنی‌ام در آمیخته و تیرهای اصابت کننده‌اش را به سوی من نشانه رفته و دیدۀ نگهبانی و مراقبتش نسبت به من نخفته، تصمیم گرفته که مرا هدف شکنجه و آزار و ناراحتی قرار دهد و جرعۀ تلخ و مرارتش را به کام من ریزد.
فراز 5‌) - فَنَظَرْتَ يَا إِلَهِي إِلَى ضَعْفِي عَنِ احْتَِمالِ الْفَوَادِحِ‌، وَ عَجْزِي عَنِ الِانْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِي بِمُحَارَبَتِهِ‌، وَ وَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِي‌، وَ أَرْصَدَ لِي بِالْبَلَاءِ فِيما لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ فِكْرِي‌ - ولی ای خدای من! تو ناتوانی‌ام را از تحمّل بارهای گران و عجزم را از پیروزی در برابر کسی که آهنگ جنگ و مبارزۀ با من را دارد، دیدی؛ و تنهایی‌ام را در برابر عدّۀ زیادی که با من به عداوت و دشمنی برخاسته و در حال بی‌خبری من، در کمین گرفتار کردنم نشسته‌اند؛ مشاهده فرمودی.(ادامه دارد...)