چه کسی میداند؟؟؟
چه کسی میداند؟؟؟
که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟
چه کسی می داند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟
پیله ات را بگشا،
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی! ازصدای
گذرآب چنان فهمیدم: تندتر ازآب روان،
عمرگران میگذرد. زندگی رانفسی،ارزش غم
خوردن نیست! آرزویم این است
آنقدرسیربخندی که ندانی غم چیست.
سهراب سپهری
که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟
چه کسی می داند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟
پیله ات را بگشا،
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی! ازصدای
گذرآب چنان فهمیدم: تندتر ازآب روان،
عمرگران میگذرد. زندگی رانفسی،ارزش غم
خوردن نیست! آرزویم این است
آنقدرسیربخندی که ندانی غم چیست.
سهراب سپهری
- ۴.۱k
- ۰۸ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط