√ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ ﺣﺘﯽ ﺑﯽ ﻧﺸﻮﻧﻪ....ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﻪ√

√ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ ﺣﺘﯽ ﺑﯽ ﻧﺸﻮﻧﻪ....ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯿﻤﻮﻧﻪ√
زندگی کن حتی بی نشونه
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺷﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺯﻧﺪﮔﯿﺴﺖ 
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﯿﺮﻭﻡ 
ﺩﺭﺳﮑﻮﺕ ﺳﺮﺩ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﯽ ﻫﺪﻑ ﺑﯽ ﯾﺎﺭ ﻭﺗﻨﻬﺎ
 ﻣﯿﺮﻭﻡ
ﻣﯿﺮﻭﻡ ﺗﺎﺷﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺩﺷﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ
ﺩﺭﺳﺮﺍﺷﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺯﻧﺪﮔﯿﺴﺖ
ﺑﺎﺯ ﺁﯾﻢ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺁﻥ ﻫﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮ ﺩﻝ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺟﺎﯼ ﻣﺎ ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ 
ﺗﺮﮎ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯿﮑﻨﺪ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ
 ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ....ﻭﻟﯽ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺩﺕ ﻣﯿﮑﻨﻢ