ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻨﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ

ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺍﻣﻨﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺭﻭﯾﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .. ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ
ﺑﯿﺨﻮﺍﺑﯽ ﻣﺎ
ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﯼ ﭘﺎﺭﯾﺲ ﺩﻫﺪ
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺐ
ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺣﻮﺍﺱ ﺟﻤﻊ ِ
ﻣﻮﺯﻩ ﻟﻮﻭﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﺳﺎﺭﻗﯽ
ﺑﻪ ﻣﻮﻧﺎﻟﯿﺰﺍﯼ ﻟﺒﺨﻨﺪﺕ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻧﺸﻮﺩ..
ﭘﺎﺭﯾﺲ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﺍﯾﻔﻞ.. ،
ﺣﻮﺍﻟﯽ ﺷﺎﻧﺰﻟﯿﺰﻩ ﭼﯿﻦ ﺩﺍﻣﻨﺖ
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ
ﺗﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﺭﻭﺩ ﺳِﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭﻗﺘﯽ
ﺍﺯ ﺍﺷﮏ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺑﻪ ﺷﻮﻕِ ﺑﻮﺩﻥِ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻦ ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ..
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ
ﮐﻪ ﭘﺎﺭﯾﺲ ِ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ، ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﻮﯼ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﻋﺎﺑﺮ ﻫﻤﯿﺸﮥ ﺷﺎﻧﺰﻟﯿﺰﻩ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮﺳﺖ..