بعد از این هرچه بگویید ، جوابم شعر است

بعد از این هرچه بگویید ، جوابم شعر است
شاکی ام از همه و حرف حسابم شعر است
من همان خسته ی بی حوصله ی غم زده ام
آدم بد قلقی که رگ خوابم شعر است
فکر پرواز ندارم به سرم هیچ زمان
تا که در دام شما ارزن و آبم شعر است
رنگ و رو رفته ترین کاشی معماری هام
زرق و برق و همه ی رنگ و لعابم شعر است
خشت در خشت همانی که مرا ساخته و
بیت در بیت نموده ست خرابم ، شعر است
بنویسید گناهان مرا پای خودم
از عذابم چه خیالیست ، ثوابم شعر است


 هر آن کس لاف انسانی زند آدم نمیگردد
هر آن کس از سخاوت دم زند حاتم نمیگردد
مگو راز دل خود را به هر شخصی در این عالم
که هر کس از محبت دم زند محرم نمیگردد
هر آن کس گفت که درویشم مپندارش به درویشی
به بوق و خرقه و کشکول صاحب دم نمیگردد
بود درویش ان شخصی که در این عالم فانی
برای سیم و زر در نزد شاهان خم نمیگردد
غم روزی مخور برهم مزن اوراق دفتر را
که رزقت ثبت دفتر گشت بیش و کم نمیگردد.

‌