بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
چرا امام‌علی(ع) با آن‌همه فضایل، این‌ قدر مظلوم واقع شد؟
امیرالمؤمنین علی(ع) را ابوالعجائب نامیده‌اند. البته خیلی از امور مربوط به ایشان، واقعاً عجیب است، اما یکی از عجائب بسیار مهم دربارۀ امیرالمؤمنین (ع) مظلومیت ایشان است؛ اولاً شدّت مظلومیت ایشان، خیلی عجیب است. طبیعتاً کسانی که در جبهۀ حق فعالیت می‌‌کنند مظلوم واقع می‌‌شوند، ولی ما در تاریخ سراغ نداریم حتی در بین پیامبران و اولیاء خدا که آنها را به قتل رساندند، آنها را بعد از شهادت‌شان لعن کرده باشند. این شدّت غضب نسبت به امیرالمؤمنین (ع) خیلی عجیب است.
ثانیاً این مظلومیت با این‌همه فضلیت و قدرت و توانایی و دلبریِ ایشان، عجیب است. چرا امیرالمؤمنین علی(ع) این‌قدر مظلوم واقع شدند؟ با توجه به اینکه 23 سال همراهی او با رسول خدا(ص) را همه دیدند و می‌دانستند که او در آغوش پیغمبر بزرگ شده است، و جدا از اینکه خودِاو سندمحکمی برای حقّانیت پیغمبر (ص) بود، چون او مولود کعبه بود، و او وقتی به کسی ایمان می‌‌آورد یک معنایی دارد و یک پیامی دارد آن‌هم در شهر مکّه آن زمان که خانۀ کعبه را تقدیس می‌‌ کردند.
چرا امیرالمؤمنین علی(ع) اینقدر مظلوم واقع شدند؟ هر چند علی بن ابی‌ طالب (ع) سنّ کمی داشتند آن زمان، ولی آخر شخصیت معمولی‌ای نیست.بعد در تمام جنگ‌ها پیشتازتر، در تمام فضائل معنوی پیشتازتر. آن‌وقت این همه مظلوم واقع بشوند و آن همه پشتیبانی‌ های پیامبر گرامی اسلام تقریباً هیچ اثری ندارد. چرا؟ شاید مهم‌ترین دلیل این باشد که امیرالمؤمنین علی(ع) مأمور بودند مفاهیم دینی‌ای را که رسول خدا فرموده‌اند عملیاتی کنند، در جامعه عینیّت ببخشند، تحقّق بدهند به این مفاهیم. و این یک مسئلۀ بسیار مهم است؛ عملیاتی‌کردن مفاهیم دین.
من ابتدا یک آیۀ قرآن را بخوانم که نزدیک به این معناست، و بعد روایتی و بعد روایت دیگر که تصریح به این معنا دارند. ابی‌بصیر می‌‌گوید که من از امام باقر(ع) پرسیدم معنای این آیۀ قرآن چیست؟ که خداوند متعال می‌‌فرماید: إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ تو منذر هستی و برای هر قومی هدایت‌کننده‌ای هست.(سوره رعد بخشی از آیه 7)
و قالَ رَسولُ اللَّهِ(ص): أَنَا الْمُنْذِرُ وَ عَلِیٌّ الْهَادِ؛ من منذر هستم و علی هدایت‌ کننده. منذر نسبتش با هدایت‌کننده ببینید چگونه است؟ منذر حرکت‌ دهنده است، منذر بیدار کننده است، منذر تحریک‌کننده است، منذر در واقع آغاز بیداری را رقم می‌‌زند. ولی هدایت‌کننده چگونگی‌ها را بیان می‌‌کند، هدایت‌ کننده‌ مسیر را با انسان همراهی می‌‌کند، هدایت‌ کننده کاری می‌‌کند.( ص 1)