وقتی می خواهید در مورد شخصی که حضور ندارد حرفی بزنید، قضا

وقتی می خواهید در مورد شخصی که حضور ندارد حرفی بزنید، قضاوتی کنید و یا اظهار نظری کنید به خود یاد آوری کنید که...

آیا آن فرد از من نظری خواسته است؟
؟
آیا آن فرد اجازه انجام این کار را به من داده است؟

آیا نمی توانم زمان انجام این کار بیهوده ( که به من ارتباطی ندارد) را صرف امور خود کنم؟

آیا حیف نیست انرژی الهی و انسانی خود را در انجام اموری که متعلق به من نیست صرف کنم؟

آیا بهتر نیست باغ خودم را اباد کنم؟


اگر به این جملات اندکی تامل کنید... و مچ خود را بگیرید، کم کم این عادات نادرست از سرگرمی های زندگی تان حذف می شود.