ﺷﻌﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ

ﺷﻌﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺁﺭﻱ ﻣﻨﻢ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻭ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﺎ ﻏﺪﻩ ﺍﻱ ﺩﺭﺷﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺟﻤﺠﻪ
ﺳﺮﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ
ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺣﺮﻑ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻫﻤﻬﻤﻪ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﻥ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻛﺒﻮﺗﺮﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻟﺶ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺍﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ...
ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﺮﺍﺭﻩ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﺷﻌﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ ...
ﺁﺭﻱ ﻣﻨﻢ ﻫﻨﻮﺯ
ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺷﺐ
ﻳﻚ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ