(خصِ خص فارسی کرمانشاهی)

(خصِ خص فارسی کرمانشاهی)

چَن شوه خیلی هوای نفساته مکنم،
هوس خیره شدن تواو چشاته مکنم،
مثه عی شیتا شدم هی باخودم حرف می زنم،
آخرش خوب می دانم سکتی نگاته مکنم،
تاچشامه موسم فک مکنم لای دسمی،
خیلی وقته هوای زنگه صداته مکنم،
لا مصو بسه دیه کم بادلم بازی بکو،
یه شومینی دقِ اوچشای سیاته مکنم،
صد دفه تشر زدی گفتی نیاتو کوچمان..
دَس مه نیس به خدا آخه هواته مکنم..