«یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَ

«یَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَات» 
کربلا، روزی که زمین و آسمان‌حالتی دیگر یافت 
و همه چیز دگرگون؛حسین فرمود: 
«ای مردم اگر به من رحم نمی‌کنید 
بر این طفل رحم کنید!»
و این همان ورقی‌‌ست از تاریخ 
که تا ابد حق را از باطل جدا ساخت.
حسین بگریست و گفت: 
«خدایا حکم کن میان ما و این مردمی 
که ما را خواندند تا یاری کنند!آنگاه ما را کشتند»
که میدانست 
«فَیَنْتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزیزٌ ذُو انِتقام» 
خدا سخت انتقام می‌گیرد.
و چون سر به آسمان برد در دل نجوا کرد 
«أَ رَأَیْتَ الَّذِی یَنْهى‌؟» 
آیا دیدی آنها را که منع کردند؟
و شنید!:«أَلَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرَىٰ» 
و آنان ندیدند که خدا می‌بیند؟
پس خون بر آسمان پاشید و گفت 
«چون چشم خدا می‌بیند 
آنچه بر من آمده سهل است»

«إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» و «هُوَ یُدْرِكُ الْأَبْصَارَ» ؛
می‌بیند آنها که « لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ 
وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِی فِی الصُّدُورِ»
دیدند ولی در دلشان اتفاقی نیفتاد.
دیدند ولی کلمه‌ای بر زبانشان جاری نشد.
«نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ» 
خدا بر دهانشان مهر خاموشی زده بود.

#الرضیع_الصغیر ...♡